Buy my book & get a surprise

transfer labels uit het boek 'Leuks met lapjes'

De cover van mijn boekje heb je al gezien, en hier liet ik ook al wat andere bladzijdes zien. Maar wat je nog niet wist: achterin mijn boekje heb ik een leuk extraatje toegevoegd. Omdat ik het nu eenmaal heerlijk vind om te tekenen en te ontwerpen op de computer heb ik een heel aantal labels gemaakt. Daarmee kun je je werkstukjes extra verfraaien. Met transferpapier (je weet wel, van dat papier waarmee je afbeeldingen op stof kunt strijken, te koop bij bv Hema of Bruna) en een restje –witte- stof maak je er makkelijk je eigen labels van. Geinig, hè? Gewoon extra bij ‘Leuks met lapjes’! 

De boekjes liggen hier inmiddels hoog opgestapeld, klaar om verstuurd te worden!

Ik heb er een mini pakhuisje voor ingericht: enveloppen besteld, labels geprint, noem maar op.

Edit:  Ik ben door mijn stapel boekjes heen en verstuur zelf niet meer...je kunt het natuurlijk wel gewoon online bestellen (even googlen op 'Leuks met lapjes') of bij de boekwinkel kopen!

Verzamel je (rest)stofjes om je heen en je kunt meteen aan de slag. Waar wacht je nog op?

You have seen the cover of my book now and some other pages here too. But what you don’t know yet:  on the last page of my book I have added some labels. Just because I like to draw and design too. You can add them to you work and brighten it up a bit. With transferpaper (you know, the paper that you can use to iron images unto fabric) and some white fabric you can create your  own labels. You’re in for a surprise, cute, huh?

The pile of books is high in my studio, ready to be posted. I’m afraid I can only mail it in the Netherlands, due to high mailcosts. If you live abroad, please check the online giant booksellers, just google on “leuks met lapjes”.

Now get your fabric stash out, what are you waiting for?

Sketch your day, day by day!

Dat opstarten na een vakantie me moeite koste, dat wist ik van mezelf. Maar dit keer lijkt het extra traag op gang te komen. Geef de grijze dagen de schuld – ik hoorde iemand zeggen dat de maand januari de maandag van het jaar is – of zoek andere excuses, er komt een moment dat je je afvraagt waar het echt aan liggen kan. Dan kom ik op routine. Of eigenlijk het gebrek daaraan. In het bestaan van een freelancer/zzp-er lijkt geen dag op de andere. Soms loop je 3 x harder dan anders, dan zijn er dagen die je zelf vorm moet geven. Ik hou enorm van die variatie, maar gebrek aan routine of ritme of structuur is wel een gevolg daarvan. En daarmee ook (een deel van) m’n opstartprobleem verklaard.

Voor Kerst kreeg ik een aardig cadeautje van een vriendin, die mij graag stimuleert meer te tekenen: een soort agenda met per dag een kleine ruimte voor een schetsje: One sketch a day. Ik ben enthousiast aan de slag gegaan, tot nu toe (bijna) elke dag een potloodkrabbel gemaakt.  Zo schets ik m’n dagen vol en kan ik de behoefte aan routine misschien beter loslaten. 

 Getting started after the holidays has never been my strongest point. This time I’m starting extra slow. Blame it on the grey days – I heard someone say that January is the Monday of the year – or find any other excuse, but I think it has something to do with routine. Or lack of it. When working as a freelancer no day resembles the next. Sometimes you work like crazy, sometimes you just have to make your own schedule. I love the variation, but with lack of routine or structure or rhythm as a result. I think that explains a bit of my starting up problems…

For Christmas a lovely friend, who likes to stimulate my drawing, gave me a nice gift: a notebook to with space to make one sketch a day. I started off very enthusiasticly. So far I made a little sketch almost every day and try to let go of the need of routine.

Harvesting I - zucchini

De leuke kant van dat de zomer op haar einde loopt – want ondanks het prachtige weer nu, vallen de eerste symptomen van de herfst niet te ontkennen – is de oogsttijd!

Op de mesthoop in de wei plantte ik dit voorjaar als experiment wat piepkleine courgette- en pompoenplantjes. Dat die konden uitgroeien tot reusachtige planten wist ik en daar hadden ze lekker de ruimte.

De pompoenen kwamen wat traag op gang, maar daar hangt van alles aan, nog lekker te rijpen in de zon.

De courgette was sneller en gaf ons al een paar keer een enorm exemplaar.  De grootste courgette die ik oogstte woog maar liefst 3,5 kg! Hij verdween grotendeels in een heerlijke soep, die ik maakte door verschillende recepten te combineren tot een eigen brouwsel. Het proberen waard – ook met een kleiner exemplaar uit de supermarkt J 

Illustratie uit het boek: 'La Cucina Verde' van Larissa Bertonnasco; een heerlijk kookboek met geweldige illustraties!

Je hebt nodig:

500 gr courgette

Kleine ui

30 g boter

Knoflook

Theelepeltje sambal

50 cc slagroom

2 dl groentebouillon

Verse gesneden peterselie

Olijfolie

Stukje Parmezaanse kaas

Zout naar smaak

 Snijd courgette en ui in kleine stukjes en braad in de boter tot ze zacht en glazig zijn. Voeg knoflook en sambal toe en laat een paar minuten sudderen. Voeg de slagroom toe en pureer met een staafmixer tot een romige massa. Roer de bouillon erdoor en kook alles in tot een romige soep. Voeg zout naar smaak toe. Schep de soep in borden of koppen en strooi de peterselie erover, besprenkel met wat druppels olijfolie en rasp de kaas met een dunschiller erover. Mmmmmm!

End of summer also has a nice part to it: harvesting!

In the spring I planted some tiny zucchini- and pumpkin plants on the dunghill in the pony-field as an experiment . I knew that they needed lots of space to grow.

The pumpkins had a slow start, but by now it’s full of fruits, waiting to get mellow and yellow.

The zucchini was much quicker and gave as a number of huge pieces. The largest one I harvested was 3,5 kg! Most of it disappeared in a very tasteful soup, which I made by combining a few recipes I found to create my own brewage. Worth a try – also with a smaller zucchini from the supermarket J

You’ll need:

500gr zucchini

Small onion

30 gr butter

Garlic

Teaspoon of sambal

50 cc cream

2 dl vegetable broth

Freshly cut parsley

Olive oil

Piece of Parmesan cheese

Salt

 Cut the zucchini and onion into small pieces. Fry in butter until soft. Add garlic and sambal and let it simmer some more. Add the cream and mix with a handmixer until a you have creamy substance. Add the broth, stir and cook slow for a short while. Add salt to your taste. Fill plates or cups and scatter the parsely, a few drops of olive oil and some grated cheese on top. Mmmmm! 

Create a font from your own handwriting!

Je eigen handschrift als lettertype, hoe leuk is dat?? Ik had het wel eens eerder gezien, maar nog niet de moeite genomen. Maar… het is heel eenvoudig te maken. Op de site van myscriptfont.com kun je een formulier downloaden, dat print je uit, vul je in per letter, scan je in, weer uploaden en installeren, ’n kind doet de was.

Zo grappig om nu in je eigen digitale handschrift een tekst te schrijven! Moet je gewoon uitproberen!

(hoop dat jullie mijn handschrift kunnen lezen, haha...!)

the form you have to fill out in your own handwriting

Create a font from your own handwriting! So cool! It’s very easy too. Go to the website of myscriptfont.com and download their form. Fill it out per letter, scan, upload and install. Easy as that. So funny to see your own handwriting appear on your screen! Just try it! 

(hope you can read my handwriting, haha....!)

Owl-hunting

Om het hoofd leeg te maken en wat frisse lucht te happen gaan manlief en ik vaak wandelen in de Soester Duinen, een uitgestrekt natuurgebied op 5 minuten afstand rijden. De ene keer samen, soms alleen, maar altijd met de hond. Een poosje geleden kwam manlief na zo’n wandeling thuis met het verhaal dat hij een boom vol uilen had ontdekt. Ik zei nog een beetje lacherig: “je moet je vergissen, dat zijn vast duiven of zo geweest.” Maar hij hield vol en bij navraag bleek het inderdaad een bekende plek te zijn waar de zgn ransuilen zich ophouden in de winter. We zijn beiden totaal geen vogelaars, maar een boom vol uilen, dat is toch wel bijzonder. En niet een of twee uiltjes, nee, zeker 10 tot 15 exemplaren zaten hoog boven in de boom in elkaar gedoken. Elke keer daarna liepen we er onderdoor en elke keer dacht ik weer: fototoestel vergeten…! Maar nu heb ik eraan gedacht en geprobeerd foto’s te maken, maar dat viel niet mee. Je moet het weten, anders herken je er geen uil in. Om het te illustreren heb ik er zelf maar wat uiltjes in getekend (en een goede foto van internet geplukt), want het is bijzonder genoeg om een verhaaltje aan te wijden, wat jullie?

To get some fresh air and empty the head husband and I often take a walk nearby, together or alone. Some time ago husband came home after such a walk with the story that he discovered a tree full of owls! I was skeptic and asked if he could be mistaken pigeons for owls…? But he insisted and after some research he proved to be right, it was a well known spot among fowlers. Not specially being fowlers ourselves, but a tree full of owls felt quite special. Every time we walked by after that I thought.. forgotten to bring my camera..again. Until now, I tried to take some pictures, but that was not easy, it is difficult to recognize an owl in it, right? So I made some illustrations for you as well (and borrowed a photo from the internet), because I still think it is special enough for a post, don’t you think so too?